Pu-er is een thee die uitsluitend in de Chinese provincie Yunnan gemaakt wordt. Deze thee wordt al honderden jaren geproduceerd en geconsumeerd door etnische minderheden zoals de Hani, Yao, Jinuo, Dai en Bulang. Traditioneel ruilden deze minderheden de thee met de Tibetanen en Mongolen tegen medicijnen, leer en kruiden. De thee is erg vol volumineus en daarom werd ze van te voren geperst om zo het transport op paarden gemakkelijker te maken. De paarden moesten met de thee over gevaarlijke bergen, diepe dalen en snelle rivieren. Als de Pu-er vers was gemaakt was ze vrij stroef en bitter van smaak, maar gaandeweg kwam men achter dat de thee door maanden lang op de rug van een paard vervoerd te worden steeds zachter en rijker van smaak werd. Uiteindelijk is dit rijpingproces van de Pu-er thee een traditie geworden. De Chinezen zeggen dan ook dat een  Pu-er wordt gemaakt door de grootvaders, gerijpt door de vaders en gedronken door de kleinzonen. Klik hier om een aantal foto's met betrekking tot Pu-er te bekijken. 

De Pu-er thee kent een rijke geschiedenis. De eerste keizer van de Ming dynastie verbood het maken van geperste thee. Deze vorm van thee maken bestond echter al sinds de Tang dynastie. De Yunnan provincie lag ver weg van de hoofdstad en daardoor was het lastig om te controleren of deze wet werd nageleefd. In Yunnan ging men dan ook gewoon door met het maken van geperste thee.

In de Qing dynastie was Pu-er een eerbewijs voor de keizerlijke familie. De Qing dynastie was opgebouwd door de Manchu nomaden. Die nomaden aten voornamelijk vlees en moesten veel Pu-er thee drinken vanwege haar goede effect op de spijsvertering. Vanwege de smaak van de thee en de politieke belangrijkheid werden etnische minderheden gestimuleerd om Pu-er te maken. In deze tijd zijn de beroemde Pu-er producenten ontstaan zoals Tong Qing,  Fu Yuan Chang, Tong Chang en Song Pin. Tot op de dag van vandaag zijn er nog Pu-er verzamelaars die dromen van een Pu-er cake van 100 jaar oud gemaakt door een van bovenstaande producenten.

Al eeuwenlang worden de theestruiken aangeplant door etnische minderheden. De lokale minderheden leven van de thee en beschouwen de theestruiken als een erfenis van hun voorvaderen. De oudste theeplant die in dit gebied is gevonden is wel 3600 jaar oud. Behalve de geplante theestruiken zijn er ook wilde theestruiken die in het regenwoud groeien, maar deze zijn niet bruikbaar voor het maken van Pu-er. Jaren geleden zijn enkele van deze wilde struiken gedomesticeerd en die struiken zijn nu wel geschikt voor het maken van Pu-er. De meerderheid van de Pu-ertheestruiken hebben de variëteit Arbortype . Dat is een type theestruik die heel hoog wordt met grote bladeren: eigenlijk is het meer een theeboom. Deze theestruiken geven het beste materiaal voor het maken van Pu-er, omdat ze stoffen bevatten die het rijpingsproces positief beïnvloeden.

Er bestaan hele oude theebomen op de berghellingen lang de Lan Cang rivier. In dit bergachtige gebied is de gemiddelde temperatuur per jaar ongeveer 18 tot 20 graden Celcius en is de gemiddelde regenval ongeveer 1500 ml per jaar en er is meer dan voldoende zonlicht. De hoogte in dit gebied varieert van 340 tot 3400 meter. De geografische en klimatologische omstandigheden zorgen voor een enorm tropisch regenwoud en de ideale omstandigheden voor theebomen. Het hart van het gebied waar Pu Er groeit en gemaakt wordt in Yunnan omvat Xishuangbanna, Si Mao, Lin Chang en Da Li.

In een volgende blog informeren wij u verder over Pu-er

Probeert u eens een van onze Pu Er theeen: http://eenhoorn.eu/thee/pu-er-1987

Share this post