Hmmm moeilijk… het verschil tussen China en Japan. Dit zijn zo twee onvergelijkbaar andere werelden!
25 dagen geleden ben ik aangekomen in Japan en begon mijn reis met een bezoek aan de sigarenimporteur van de Olifant sigaren president Tsuge Pipe. Pipe is al 83 jaar wereldwijd sigarenimporteur en heeft een fabriek waar semimachinaal pijpen worden gemaakt. Het was een ware ervaring om 3 dagen met hen op te trekken; ze hebben me meegenomen in de wereld van koffie, thee, sigaren en pijptabak. Wederom een ongelofelijk warm welkom.

President Tsuge Pipe is de vierde generatie van het 83 jaar bestaande bedrijf. Pipe importeert tabak en sigaren, waaronder natuurlijk die van de Olifant, en produceert tabakspijpen van de mooiste materialen. Het hout wordt uit Italië geïmporteerd en elke werknemer is in één bepaald model of materiaal gespecialiseerd. Prachtig om te zien met hoeveel kennis en zorgvuldigheid alles wordt gemaakt. De foto’s schetsen een beeld van het vakmanschap.

Over de koffie in Japan ben ik heel snel uitgeschreven: wat is de kwaliteit van koffie onvoorstelbaar goed. Ik heb me minimaal verdiept in de bezienswaardigheden van Tokyo en maximaal in de koffiebranderijen. Elke koffie die ik heb gehad heb was zo goed. Een paar koffietoko’s waar ik nu nog aan terugdenk zijn: Bluebottle, Glitch Coffeeroasters, Maruyama coffee, Brooklyn Coffeeroasters (niet in tokyo, maar man, wat kunnen die branden). Voor mij is Tokyo dè coffeecapital. Geweldig was het.

Naast het onvoorstelbaar hoge niveau in de koffie zijn de Japanners ook bijzonder goed in thee. In China waren het de theebladeren, in Japan de gemalen groene thee, matcha. Ze maken er werkelijk alles mee; matchasoftijs, matcha (ijs)thee, matchakoeken, matchasnoepjes, matchabrood, bedenk het maar. Matcha is een verzamelnaam van gemalen groene theeen. De Japanners zijn er van overtuigd dat deze thee gezonder is omdat de thee oplost in het water en je dus binnenkrijgt. Omdat ik thee zo mooi vind, had ik een masterclass matcha geregeld waarbij ik eerst de plantage heb bezocht, daarna de fabriek waar alle oogsten werden verwerkt en daarna een casual theeceremonie. Het tegendeel werd hier bewezen dat matcha alleen maar bitter zou kunnen zijn. De versgemalen matcha waarbij de theeblaadjes heel nauwkeurig zijn gesorteerd en waarbij de theeboer voor het oogsten de theeplanten afdekt met een doek (zodat de smaak voller, zoeter en zachter wordt), kan prachtige smaken creëeren. Ik heb een hele mooie matcha meegenomen waarbij je echt smaakexplosies kan creëren. Wat dacht je van matcha met geroosterde rijst en limoen? Een sencha (de vermaalde jongste groene theebladeren) met een saltymelkchocolade? Zo heb ik nog tig andere smaakcombinaties ontdekt en opgeschreven.

Dat Japan mij heeft geïnspireerd staat vast.
Het Japanse eten en drinken is ontzettend goed, ik geloof dat ik straks het vliegtuig in kan rollen. De sashimi die op je tong smelt, de allerallerbeste koffie, je kan alles rauw eten zonder ziek te worden (ook kip! Ook eieren! Ook giftige plofvis!), briljante sushi, misosoep, duizenden tofu’s, mijn heerlijke ontbijt (rijstdriehoek met vulling).
Het harmonieuze leven van de Japanners is inspirerend: de drukste winkelstraten zijn stil (geen krijsende baby’s), het is verboden om haast te hebben, alles wordt aangeduid (een waarschuwing dat je chopsticks scherp kunnen zijn, werkelijk! een gebruiksaanwijzing hoe je wc-papier moet gebruiken, hoe je een rij moet vormen voor de kassa’s, op elk blikje staat in braille wat het is), knikken, buigen, de veiligheid, respect voor iedereen, altijd maar het gevoel hebben dat je warm wordt opgevangen.
De stedenbouw, waarbij je ziet dat ze overal over nagedacht hebben; lang leve verticale tuinen, verticale fietsenstalling, er mag niet gerookt worden op straat, zelfs de openbare wc’s zijn brandschoon, Nergens prullenbakken (dat is iets wat ik nog steeds niet begrijp). Yoga. Harmonie. Kimono’s. Veiligheid (zodanig dat je met je tas open en je portemonnee in je zak nog niet wordt gerold).

Nog ongeveer 40 uur heb ik in Japan en dat betekent dat er een einde aan mijn waanzinnige reis komt. Tot die tijd maak ik mijn laatste geld op, neem ik nog een Japanse sake, ga deze grootse ervaring achter me laten en voel ik weemoed opkomen…

KAMPAI!

Share this post