Een eerste ontmoeting met de koffiecultuur in China.

Na een lange vlucht kwam ik aan in Guangzhou (spreek het uit als kuangtjoe). 
Guangzhou is een oude havenstad waar het nu met name om de business draait. Hier bezoek ik Edwin die Eenhoorn koffie op de Chinese markt wil zetten en daarna in heel Azië(ja, het is een ambitieuze man). 
Ik werd ontzettend warm ontvangen door Edwin en zijn vrouw. Onze kennismaking werd gevierd met thee in prachtig porseleinen kopjes, overheerlijke dumplings, noodles, salades en rundvlees. Nooit geweten dat Chinees eten zo lekker kon zijn.

Direct gingen we op koffieavontuur! 
Wat is de standaard in China en Guangzhou? 
Welk type koffiebonen worden gebruikt? 
In hoeverre leeft hier een koffiecultuur?
Zoals in Amsterdam op elke straat minstens één koffiebar is, is dat in Guangzhou een theebar in elke straat. Zoals de meeste Nederlanders het lekker vinden om na het avondeten een kopje koffie te drinken, wordt er in Guangzhou in de meeste bars en restaurants na 17/18u geen koffie meer geschonken omdat je dan niet meer kan slapen. Hoe snel je in Nederland een koffie krijgt nadat je het besteld hebt, zo duurt het hier zeker een kwartier tot 20 minuten (en dan tel ik nog niet eens de tijd die tussen elk drankje in zit). Het is hier een compleet andere wereld waar koffie nog in de kinderschoenen staat. Al moet ik zeggen dat de latte art hier beeldig is.

Het is ontzettend leuk om met Edwin en zijn vrouw op te trekken. Hij is heel benieuwd naar mijn smaak en ervaringen, is ontzettend geïnteresseerd in koffie en staat open voor alle ideeen en suggesties om de koffie van de Eenhoorn hier in China op de markt te zetten. Na amper 24 uur in deze stad, wat zeg ik: in dit land, durf ik voorzichtig te zeggen dat hier nog een Starbucks mentaliteit heerst en dat ze de koffie zo donker mogelijk gebrand willen hebben waardoor je een ontzettend bittere koffie krijgt, ook wel "Italian roast". 
Het zit namelijk zo; hoe langer je de koffie brandt, hoe meer de aciditeiten en zoete smaakrijke tonen uit de bonen worden gebrand. Het is de kunst om de koffieboon exact in balans te krijgen; de bitters tegenover de aciditeit en zoetigheden. Als we in een koffiebar zitten en we bestellen espresso's, is het eerste wat Edwin vraagt: "do you think it is Italian Roast?". De volgende vraag is: "is this coffee better than the other?". Zo komen we in elke koffiebar weer op een ander koffiegesprek met uiteenlopende onderwerpen. Dit gaat over de smaak, het inkoopproces van de eenhoornbeans, behoefte van de Chinese consument, koffiegewoontes, singles en melanges, robusta en arabica et cetera.

Het belooft een interessante en inspirerende tijd te gaan worden hier in Guangzhou. Ik kan niet wachten om mijn volgende ervaringen en meer fotomateriaal te delen. Tot zover de aftrap en jullie horen meer van me!

Nana

Share this post

comments (0)

No comments at this moment