We komen aan op het vliegveld in Surabaya na een reis van 17 uur. Zodra je de luchthaven uitkomt, ruik je Indonesië, vocht en kretek. De tropische hitte en vocht komen als een warme deken om je heen. Heerlijk. In deze tijd is het de natte periode, meestal buien in de middag en avond. Van die hele harde tropische regens met onweer en veel wind. We gaan naar ons hotel om wat bij te komen van de reis.  De rest van de dag dommelen en zwemmen we wat en zijn we wattig in ons hoofd. ’s Avonds eten we met Frank, onze makelaar in de tabak. Heerlijk die fijne satés. 

Frank heeft onze hele reis georganiseerd. De volgende ochtend zitten we om 6 uur ’s morgens aan het ontbijt en vliegen we een paar uur later door naar Jember. Een dorp, boerengemeenschap onderaan de vulkaan de Ijen. Een druk gebied met enorm veel agrarische bedrijvigheid. Toen het vliegtuig ging landen waren vanuit de lucht de enorme  tabaksdroogschuren goed te zien. Prachtig! Het is nog zondag, toch is het druk op straat. Er stonden wel 100 mensen te kijken toen het vliegtuig aankwam. Het schijnt in deze omgeving en ware attractie te zijn, een uitje voor de zondag: vliegtuigen spotten. We zien enorm veel scooters en kleine kinderen, allerlei kleine karretjes die kroepoek, ijs of andere heerlijkheden verkopen. We worden opgehaald door de chauffeur van Tempo Redjo. Een grote exporteur van tabak uit deze regio. We slapen bij het bedrijf in hun gastenverblijf. Het is er een waar paradijsje. Jan Meskens de baas van TR is dol op lekker eten en mooie verhalen. Er zijn meerdere fabrikanten aanwezig en meteen gaan de gesprekken over de oogst, de verschillende soorten tabakken die gegroeid zijn dit jaar, de zoektochten wereldwijd naar goede tabakken, de komende effecten van een hernieuwde TPD, track and trace van sigaren en de ingrediëntenlijst die komend jaar helemaal weer anders moet worden ingediend. Kortom voor mij is dit bezoek nu al geslaagd. Ik heb in één middag alweer zoveel gehoord en geproefd, razend interessant.

Al jaren is het zeer lastig om goed smakend omblad te vinden. De afgelopen 10 jaar groeit er steeds meer tabak ten zuiden van Jember die toch anders smaakt dan de tabak uit het noorden. Dat is jammer, want we hadden qua smaak toch liever de tabak uit het noorden gehad. De smaak was wat krachtiger, zoeter, meer in balans en minder variabel dan de tabak uit het zuiden. Het is moeilijk, maar we weten met zeer veel moeite toch telkens weer mooie lotjes te vinden. Om dat te bereiken moeten we er toch echt jaarlijks heen. We leggen verschillende exporteurs uit hoe belangrijk het voor ons is dat de tabak een zekere constante smaak en kwaliteit heeft. We proberen met de exporteurs te overleggen dat ze een speciale pakking voor ons maken met tabak die afkomstig is uit het noorden, zo hoog mogelijk groeit en het liefst van één stuk grond komt bij een wat grotere boer vandaan.

Rond een uur of 5 a 6 zingen de moskeeën overal om ons heen. Velen door elkaar: het lijken wel kikkers of krekels die tegen elkaar op bieden. Een typisch geluid voor dit gebied. Ik ben benieuwd of ik vannacht wakker gezongen ga worden. Meestal begint het om 3.30 uur in de ochtend of als je gelukt hebt pas rond 5 uur in de ochtend. Het wordt nu snel donker, ineens is het licht uit. De krekels en kikkers en andere voor mij onbekende dieren nemen de muziek van de moskee geleidelijk over. Ik schrijf op wat ik allemaal heb gehoord vandaag en om 8 uur krijgen we een heerlijke BBQ. Morgen begint de inspectie, we hebben er zin in! Vandaag al iets aardigs gerookt dus wie weet krijgen we dit jaar een lekkere oogst voor geschoteld.

Afgelopen drie dagen hebben we bij 7 verschillende bedrijven tabak bekeken. We zien altijd eerst het omblad. Er zijn verschillende sorteringen op een tafel voor ons klaar gelegd. Tabak gesorteerd op kwaliteit: hele schone partijen, partijen met meer minyak (vlekken afkomstig van de waslaag op het blad), partijen met kapotte bladeren en partijen met dunne bladeren meer geschikt voor dekblad. Wij kijken over het algemeen naar de meest egale - wat dikkere tabak - die goed geschikt is voor het omblad. In die partij is dan de tabak op lengte en kleur gesorteerd. We kijken naar de structuur van het blad, ruiken de tabak en kijken of de sortering egaal is. We inspecteren hoe de blaadjes branden en vervolgens ruiken we aan het aroma die van het brandende blad afkomt. Op basis hiervan krijgen wij een indruk en aan de hand van de indruk maken we een selectie en vragen we monsters aan.

Het binnengoed selecteren wij eigenlijk op dezelfde wijze, alleen met het verschil dat we een soort longfiller van de binnengoed blaadjes maken. We roken dan ter plekke deze tabak door en dat geeft een beeld van de smaak en daarmee krijgen we ook een smaakbeeld van de oogst. De tabak die we hebben beoordeeld moet nog langer fermenteren, namelijk 30% meer. Als het fermentatieproces klaar is krijgen we van die tabak monsters opgestuurd, half mei-eind mei in huis. Deze monsters gaan we dan op smaak testen in relatie met onze eigen tabak.

De indruk van de oogst van 2014 is dat het omblad er mooi rijp en egaal uitziet. Ze hebben een gemiddelde oogst gehad, niet goed niet slecht. Vrij droog, maar met een hoge luchtvochtigheid. De tabak die we hebben geproefd lijkt in deze fase nog wat metalig en een iets drogend effect te hebben in de mond. Dit kwamen we tegen bij bijna alle tabak die we geproefd hebben. Bij één exporteur smaakte de tabak wat beter, maar er moet gezegd worden dat de tabak nog een heel stuk in smaak zal verbeteren! Ze is pas voor 70% klaar dus wie weet gaan de scherpe kantjes er nog af komende maanden. 

Share this post

comments (0)

No comments at this moment